مملوء باشد . و ظاهر است كه هر گاه جناب امام رضا به اعتقاد اهل سنت من جمله ائمهء ايشان باشد ، و از روايات و آثار ايشان كتب دينيهء اهل سنت مملوء باشد ، باز تو هم اعتقاد اهل سنت باتحاد عقيدهء شيعه متعارفه با عقيدهء امام عليه السّلام از واقع بعيدتر و حيرت افزاى اهل نظر ] - انتهى . از اين عبارت واضحست كه فاضل رشيد بمذكور بودن روايات امام رضا عليه السّلام در « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » استدلال مىكند بر استحالهء اعتقاد اهل سنت باتحاد عقيدهء شيعه با عقيدهء امام رضا عليه السّلام ، پس هر گاه روايات « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » هم به اين مثابه در اعتماد و اعتبار باشد ، چگونه ممكن است كه روايت نزول آيهء كريمه در واقعهء غدير ، كه در « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » هر دو مذكور است ، رد نمايند ، و وادى پر خار انكار سراسر خسار و انحراف از ارشادات اهل بيت اطهار صلوات اللَّه و سلامه عليهم ما اتصل الليل بالنهار بنكول و عدول از اين اعتراف و اقرار پيمايند . و از عبارت « شوكت عمريه » كه آنفا مذكور شده ، نيز نهايت اعتماد و اعتبار روايات « تفسير شاهى » ، و بودن آن دليل نفى أعرفيت شيعه بمذهب اهل بيت عليهم السلام ( معاذ اللَّه من ذلك ) ، ظاهر و واضحست . « روايت حاج عبد الوهاب » اما روايت حاجى عبد الوهاب بن محمد بن رفيع الدين احمد ، نزول آيهء : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ در واقعهء غدير : پس در تفسير خود در تفسير آيهء : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ